Radosne świętowanie Uroczystości Objawienia Pańskiego (Trzech Króli) w Podłężu

Serdecznie zapraszamy do wspólnego świętowania Uroczystości Objawienia Pańskiego (Trzech Króli) w parafii pw. NMP Królowej Polski w Podłężu!

6 stycznia (we wtorek) o godz. 10:30 z parkingu OSP Podłęże wyruszy do kościoła dziecięcy Orszak Trzech Króli. Do udziału w pochodzie zapraszamy wszystkie dzieci.

Po mszy świętej o godz. 11:00 dzieci z Przedszkola im. św. Kingi w Podłężu zaprezentują „Taniec Aniołów” oraz zaśpiewają piękne pastorałki.

Wieczorem, po mszy świętej, zapraszamy na koncert kolęd w wykonaniu chóru „Totus Tuus”, chóru Magnificat oraz Scholii i Służby Liturgicznej.

Niech to będzie dzień pełen radości, wspólnoty i świątecznej atmosfery. Serdecznie zapraszamy!

Święto Objawienia Pańskiego, powszechnie znane jako święto Trzech Króli, należy do najstarszych uroczystości w tradycji chrześcijańskiej.

Uroczystość przypadająca na 6 stycznia jest celebrowana przez Kościół już od III wieku i stanowi zwieńczenie okresu świąt Bożego Narodzenia. Według tradycji chrześcijańskiej Trzej Mędrcy ze Wschodu — Kacper, Melchior i Baltazar — podążając za Gwiazdą Betlejemską, dotarli do miejsca narodzin Jezusa, aby oddać Mu hołd, uznać Jego boską naturę oraz złożyć dary: złoto, kadzidło i mirrę.

Każdy z tych darów posiada głęboką symbolikę. Złoto oznacza godność królewską Chrystusa, kadzidło wskazuje na Jego boskość i kapłańską misję, natomiast mirra zapowiada Jego mękę i śmierć, a jednocześnie potwierdza prawdziwe człowieczeństwo Jezusa. Złożenie darów jest więc wyznaniem wiary w Chrystusa jako prawdziwego Człowieka, prawdziwego Boga i prawdziwego Króla.

Współcześnie, podczas Mszy Świętej sprawowanej w uroczystość Objawienia Pańskiego, dokonuje się poświęcenia kadzidła i kredy. Poświęconą kredą wierni oznaczają drzwi swoich domów, zapisując litery „C+M+B” oraz bieżący rok. Skrót ten nawiązuje do łacińskiej sentencji Christus mansionem benedicat, czyli: „Niech Chrystus błogosławi ten dom”.

Równie rozpowszechniona jest forma „K+M+B”, wywodząca się ze średniowiecznej legendy o Trzech Królach: Kacprze, Melchiorze i Baltazarze, i odnosząca się do pierwszych liter ich imion. Z biegiem czasu, w praktyce ludowej, litera „C” zaczęła być utożsamiana i zastępowana literą „K”, co utrwaliło oba zapisy w pobożności chrześcijańskiej.

Sama tradycja znakowania drzwi domów ma swoje korzenie w Starym Testamencie, a konkretnie w Księdze Wyjścia, opisującej dziesięć plag zesłanych na Egipt. Jedna z nich wspomina o Izraelitach, którzy na polecenie Boga oznaczyli odrzwia swoich domów krwią baranka, aby uchronić się przed nadchodzącą karą. Znak ten stał się symbolem Bożej opieki i błogosławieństwa, do którego nawiązuje również dzisiejszy zwyczaj.